كه تنها در پايان كار چنين كنيم ، و همين امر اين حقيقت را توجيه مىكند كه متن چاپى با كمال وفادارى متن يك نسخهء خطّى واحد يعنى نسخهء V را تكثير كرده است ، و اينكه صورت‌هاى ديگر نسخه‌هاى خطّى تنها در ملحقات ذكر شده ، حتّى اگر به نظر قابل ترجيح مىآمده است . امّا در مورد ملحقات و حواشى ، از ذكر نسخه‌بدل‌هاى فرعى و درجهء دوّم چشم پوشيده‌ايم ، از قبيل بودن يا نبودن « كه » پس از فعلى كه به معنى « گفتن » است ، يا تناوب « بود » و « باشد » يا « گشتن » و « شدن » ؛ همچنين افتادگىهايى را كه زادهء غفلت كاتبان است ، يا خطاهاى مشهود را نيز ذكر نكرده‌ايم . نسخه‌بدل‌هايى از يك نوع ذكر شده است ، در مقابل ، هنگامى كه معرّف و خصيصه يكى از سه نوع نگارش باشد ، ذكر شده است . در برخى از موارد ، آنجا كه كاربرد فعل سوم شخص مفرد و سوم شخص جمع به يكسان ممكن باشد و آنجا كه نسخه‌هاى مختلف يكى ازين صورت‌ها را داشته باشند ، اين اختلاف را ذكر نكرده‌ايم . برطبق جميع احتمالات ، اين اختلاف را مىتوان به كاتبان نسبت داد . هركجا نسخهء اصلى مثلا « شود » آورده است ، آن را شود و بعضى شوند خوانده‌اند . تفاوت نمايان ديگرى بدين شرح است . نسخهء W و I هميشه عبارت « اضعف - الضعفاء » و « خادم الفقراء » آورده‌اند ، ولى در نسخه‌هاى ديگر « اضعف ضعفا » و « خادم فقراء » نوشته‌اند . [ بررسى مبناى نسخه‌هاى خطّى رساله‌هاى مختلف ] نكته‌اى كه باقى مىماند اين است كه مبناى نسخه‌هاى خطّى رساله‌هاى مختلف را بررسى كنيم . مقدمه نسخه‌هاى خطّى مورد استفاده : NOUWS . تنها يك صورت انشا دارد . دو دسته نسخه‌هاى خطّى WS از يك سوى و NOU از سوى ديگر . همان‌طور كه گفته‌ايم نسخهء T كه تنها چهار فصل دارد ، مورّخ به تاريخ 691 هجرى است . رسالهء I سه نوع نگارش مختلف دارد . نسخه‌هاى مورد استفادهء آن بدين ترتيب است : ( 1 ) NOwS ، ( 2 ) BU ، ( 3 ) V - ( 2 ) و ( 3 ) به هم شبيه‌اند . تفاوت عمدهء آن‌ها اين است كه فصل هفتم نسخهء U متفاوت است ( در ضميمه آورده‌ايم ) ، درصورتىكه نسخه‌هاى ديگر ، از جمله نسخهء B در اينجا با ( 1 ) مطابقت دارد . از جانب ديگر ، برخى از قسمت‌هاى بندهاى 23 به بعد ، در نسخهء V طولانىتر از نسخهء BU مىباشد و برعكس .